Kategoria: Społeczeństwo

W zasadzie wszystkie formułowane przez Piageta pytania, na które odpowiedzi ma dostarczyć epistemologia genetyczna, są dwojakiego rodzaju: pytania opisowe typu „jak?” i pytania związane z

Pytania z grupy (1) wyrażają problemy metodologiczne poszczególnych dyscyplin ujętych synchronicznie, zaś pytania z grupy (2) odnoszą się do nauk ujętych diachronicznie i analizowanych, jak

Po­nieważ Piaget uważa problem mechanizmu rozwoju nauki za czysto psychologiczny, pytanie dotyczące tej kwestii jest dla niego pytaniem o rolę aktywności myślącego podmiotu w poznaniu

Znaczy to – w świetle dotychczasowych ustaleń – że zda­nia opisujące przebieg historycznego rozwoju jakiejś dyscypliny, konstatujące zmienność jej zasad metodologicznych, aparatury pojęciowej i sposobu

Obejmuje ona Piagetowską teorię rozwoju inteligencji i zespół uzyskanych w szkole Piageta danych empirycz­nych ją potwierdzających.Jeśli chodzi o sposób empirycznego sprawdzania obu typów twierdzeń: tych,

Konieczność wpro­wadzenia tej drugiej uzasadnia on następująco: „Narastanie wiedzy naukowej jest zawsze faktem społecznym, mającym swoją historię, a jego zrozumienie wymaga jak najdokładniejszego odtworzenia przebiegu

Tego rodzaju analizy historyczno-krytyczne nie prowadzą jednak — jego zdaniem — do ustalenia me­chanizmów wyznaczających taką a nie inną kolejność etapów historycznego roz­woju. Konstatują one

Wynika stąd, że metoda eksperymentalna psychologii, połączona z tzw. metodą porównawczą, pozwalającą analizować związki między „psychologicznym rozwo­jem myślenia a historią nauki”, jest faktycznie metodą ważniejszą

Tak więc zamiast problemu dającego się wyrazić w pytaniu: Jaka wiedza jest prawomocna poznawczo?, rozważa on problem dający się sformułować w pytaniu: Jaka jest geneza

Arbitralne stanowienie norm poznawczych, traktowanych jako ponadczasowo obowiązujące w nauce, jest wyróżnikiem tego rodzaju epistemolo­gii- Piagetowska teoria poznania ma być dokładnym ich przeciwieństwem, rezy­gnując w

Linię krytyki doktryn apriorystycznych i empiryzmu pozytywi­stycznego kreśli Piaget tak właśnie, wykazując, iż odpowiadając na pytanie: Jaka wiedza jest prawomocna? implicite zakładały one wymienione problemy

Nie może nie dostrzegać tych problemów choćby z tego względu, że zagadnienie genezy wiedzy prawomocnej, które włącza on do problematyki epistemologii gene­tycznej, zakłada możliwość wcześniejszego