Kategoria: Społeczeństwo

Szereg momentów zdaje się potwierdzać powyższe przypuszczenie.Po pierwsze, jak zwróciliśmy już na to uwagę, asymilację wzajemną wiąże Piaget z wyjaśnianiem, przy czym w wyjaśnianiu tym

W danym wypadku zjawiska „wyższe” obejmują sferę poznania naukowego, na którą składają się różno­rodne procesy poznawcze i będące ich wytworem konstrukcje umysłowe z różnych dziedzin

Z kolei założenie, że rozwój struktur umysłowych – pojawiających się kolejno w ontogenezie, a następnie w poszczególnych naukach – ma charakter ciągły i jest ukierunkowanym

Na to, iż „wzajemna asymilacja” – jako częściowa redukcja zjawisk wyższego poziomu do zjawisk poziomu niższego – prowadzi do wzbogacenia sposobu ujmo­wania zjawisk drugiego rodzaju,

Nowe, oryginalne elementy psychologii Piagetowskiej to (i) przyjęcie diachronicznego punktu widzenia, połą­czonego ze strukturalizmem i funkcjonalizmem, (ii) ujęcie świadomości jednostki jako podmiotowej wiedzy o świecie,

Z dwóch możliwości pozostałych: redukcja osłabiona i redukcja cząstkowo-eksplikacyjna, należy przyjąć, iż w grę wchodzi druga – z następujących powodów. Po pierwsze, asymilacja wzajemna nie

Ponadto, do synchronicznego (statycznego) punktu widzenia, właściwego tra­dycyjnym ujęciom teoriopoznawczym, dodany zostaje diachroniczny (dynamiczny) punkt widzenia, traktowany – co więcej – jako pierwotny teoretycznie. Pozwala

Wszystko to łącznie wskazuje, iż w rozważanym wypadku asymi­lacji wzajemnej między tradycyjną epistemologią a psychologią zakłada się włączenie w proces redukcji pewnego tylko, odpowiednio zinterpretowanego

Można więc zgodzić się z Piagetem, że „genetyczna, eksperymental­na epistemologia jest rozumiana jako specjalny dział psychologii”, twierdząc równocześnie coś przeciwnego, mianowicie, że psychologia genetyczna jest

Wszystkie twierdzenia epistemologiczne, zarówno te, które stanowią poszczególne eksplananda, jak i te, które konstytuują eksplanansy, mają charakter twierdzeń syntetycznych. Z tego ostatniego względu muszą być

Wszystkie rozstrzygalne empirycznie problemy teoriopoznawcze mają w istocie charakter psychologiczny. Implikuje to psychologiczne rozumienie wszelkich zjawisk rozwojowych odnotowywanych przez historię poszczególnych dyscyplin naukowych oraz samego

Z obiektywnego punktu widzenia (który reprezentuje badacz), owe normy poznaw­cze są psychologicznymi „faktami normatywnymi”, wyjaśnialnymi na gruncie wspomnianej teorii. Teoria ta, wyjaśniając zarówno normatywny, jak